21 Ιουλ 2014

Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ




Η επικοινωνία μοιάζει να είναι ένα από τα πιο απλά πράγματα στον κόσμο. Τι συμβαίνει όμως όταν αισθανόμαστε ότι ο συμπαίκτης ή ο συνεργάτης μας δεν μας ακούει, μοιάζει να μας αγνοεί ή να μην καταλαβαίνει τι του λέμε;
Η ανθρώπινη επικοινωνία διεξάγεται σε δύο επίπεδα συγχρόνως. Το ένα είναι το λεκτικό δηλαδή το περιεχόμενο της συζήτησης. Συζητάμε π.χ. ως ομάδα για το πως πήγε ο χθεσινός αγώνας. Ενώ αρχικά η συζήτηση μπορεί να ξεκινήσει ήπια σταδιακά αρχίζει να υπάρχει ένταση η οποία κλιμακώνεται και μπορεί να καταλήξει σε καυγά.
Τις στιγμές που επικοινωνούμε εκτός από αυτά που λέμε υπάρχουν και αυτά που αισθανόμαστε για τον εαυτό μας και τους άλλους. Μπορεί να βιώνουμε μια γκάμα συναισθημάτων όπως απόρριψη, ζήλεια, φόβο, ενοχή, ικανοποίηση, χαρά. Κάποιος παίκτης, για παράδειγμα, ενδεχομένως να αισθάνεται ότι ο διαιτητής ή ο προπονητής του τον αδίκησαν ή ότι κάποιος συμπαίκτης δεν τον στήριξε αρκετά εντός γηπέδου. ‘Ισως πάλι να θεωρεί κάποιον υπαίτιο για το κακό αποτέλεσμα που έφερε η ομάδα. Όλες αυτές οι ενδόμυχες σκέψεις και τα συναισθήματα αποτυπώνονται στα μη λεκτικά μηνύματα που στέλνει. Ποια είναι αυτά; Οι εκφράσεις του προσώπου, η στάση του σώματος, η βλεμματική επαφή, οι χειρονομίες, ο τόνος, η ένταση της φωνής. Ακόμα και η σιωπή ή οι παύσεις μπορεί να στέλνουν στους άλλους επικοινωνιακά σήματα.
Έτσι λοιπόν στο μη λεκτικό επίπεδο τα μηνύματα συνδέονται με το πως ο ένας συνομιλητής βλέπει τον άλλο και τι αισθάνεται γι’αυτόν. Τα μηνύματα αφορούν στη σχέση των συνομιλητών («σε δέχομαι», «σε εμπιστεύομαι», «με καταπιέζεις», «δε συμφωνώ μαζί σου»κτλ). Έχετε παρατηρήσει τον τόνο της φωνής σας κάθε φορά που διαπληκτίζεστε για ένα θέμα; Συνήθως ανεβαίνει κατακόρυφα. Όπως είπε κάποιος «Οι περισσότεροι τσακωμοί γίνονται όχι λόγω του περιεχομένου της συζήτησης αλλά λόγω του τόνου της φωνής».
Τα μηνύματα αυτά, τα οποία αποτελούν το 70% της επικοινωνίας είναι άλλοτε συνειδητά και άλλοτε όχι. Μπορεί δηλαδή ο προπονητής να μιλά και να δίνει οδηγίες σε ένα παίκτη και ενώ ο παίκτης συμφωνεί λεκτικά ταυτόχρονα αποφεύγει τη βλεμματική επαφή ή δεν απαντά. Αυτό είναι το φαινόμενο των «διπλών μηνυμάτων». «Άλλα λέω και άλλα κάνω». Τα σινιάλα που στέλνει το σώμα είναι διαφορετικά από τα λόγια γεγονός που υποδηλώνει κάποιο μπέρδεμα στην επικοινωνία.
Κάτι επίσης που μπλοκάρει την ανθρώπινη συνδιαλλαγή είναι οι «ταμπέλες» που βάζουμε στους άλλους χρησιμοποιώντας επίθετα όπως «είσαι τεμπέλης», «τα κάνεις όλα λάθος», «είσαι άχρηστος». Πόσες φορές δεν ακούμε εκφράσεις αυτού του τύπου μέσα στα γήπεδα; Στην Ελλάδα μάλιστα υπάρχει το στερεότυπο ότι τέτοιοι χαρακτηρισμοί βοηθούν στο να πεισμώσει ο παίκτης και να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα. Παρ’όλα αυτά, θα πρέπει να είμαστε ενήμεροι ότι τα επίθετα αυτά είναι προσβλητικά και μη λειτουργικά καθώς απευθύνονται στο σύνολο της προσωπικότητας του άλλου και όχι σε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά ή επίδοση. Ειδικά, οι επαγγελματίες (προπονητές, διοικητικοί παράγοντες) που ασχολούνται με παιδιά και εφήβους θα πρέπει να είναι πολύ προσεκτικοί και να αποφεύγουν τέτοιους χαρακτηρισμούς οι οποίοι μπορεί να λειτουργήσουν ανασταλτικά στην εξέλιξη ενός νέου παίκτη.
Συμβαίνει επίσης οι προπονητές να χρησιμοποιούν τη σύγκριση μεταξύ των παικτών προκειμένου να αυξήσουν την επίδοσή τους. Μία τέτοια τακτική ενδεχομένως βραχυπρόθεσμα να έχει αποτελέσματα αλλά για ένα παιδί ή έφηβο η σύγκριση μπορεί να λειτουργήσει ανασταλτικά ως προς την εξέλιξη της προσωπικότητάς του. Τι μήνυμα περνάμε άραγε με τη σύγκριση; Ή πώς ο νέος το ερμηνεύει; «Δεν είσαι αρκετός/η», «δεν σε δέχομαι έτσι όπως είσαι», «ενδεχομένως να πιστεύω ότι δεν έχεις ταλέντο». Ιδιαίτερα σε παιδιά που είναι πιο ευάλωτα στην κριτική τέτοιες πρακτικές δεν είναι εποικοδομητικές. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις παιδιών που «κρέμασαν τα παπούτσια τους» επειδή ακριβώς δεν άντεχαν την κριτική και τη συνεχή σύγκριση.
Τι πρέπει να θυμόμαστε;
    Όσο πιο ενήμερος είναι κάποιος για τα μηνύματα που στέλνει τόσο καλύτερα επικοινωνεί με τους άλλους. Σε αυτό το σημείο ο ρόλος του προπονητή ως συναισθηματικού ηγέτη της ομάδας είναι ιδιαίτερα σημαντικός. Αυτός δημιουργεί μέσω της επικοινωνίας το κατάλληλο συναισθηματικό κλίμα για να μπορέσουν οι παίκτες να γνωριστούν, να συνεργαστούν αρμονικά και να ξεδιπλώσουν τα ταλέντα τους. Χρειάζεται να υπάρχει ένα κλίμα διαλόγου και εμπιστοσύνης μέσα στο οποίο οι προσβολές, οι αρνητικοί χαρακτηρισμοί και τα υποτιμητικά σχόλια δεν θα έχουν θέση.
    Η αξία του καθενός μέσα στην ομάδα είναι δεδομένη και πρέπει να αναγνωρίζεται λεκτικά και μη-λεκτικά. Όλα τα παιδιά έχουν την ίδια αξία και ο καθένας μέσα από το ρόλο του συμβάλλει στην επίτευξη του κοινού σκοπού. Μία ταινία άλλωστε για να γίνει χρειάζεται εκτός από τον σκηνοθέτη και τους πρωταγωνιστές, το τεχνικό προσωπικό, τους κομπάρσους, την ομάδα παραγωγής. Αν κάποιο κομμάτι της αλυσίδας λείψει η ταινία δεν μπορεί να ολοκληρωθεί. Το ίδιο συμβαίνει και με την πορεία μίας ποδοσφαιρικής ομάδας.






16 Μαΐ 2014

ΠΡΟΠΟΝΗΣΗ ΤΑΚΤΙΚΗΣ

Παρακάτω παρουσιάζεται το κύριο μέρος προπόνησης τακτικής με την μέθοδο 1ου επιπέδου καθοδήγησης σε παιχνίδι 8v8 +2τ

Στόχος: καθοδήγηση των αμυντικών μέσων στα αμυντικά τους καθήκοντα στο σχηματισμό 1-4-2-3-1 εναντίον αντιπάλου με σύστημα 1-4-4-2 σε ρόμβο.




6 Μαΐ 2014

Το Γαλακτικό Οξύ δεν είναι εχθρός αλλά καύσιμο


Όποιος γυμνάζεται σήμερα έχει ακούσει για το Γαλακτικό Οξύ και τις επιδράσεις του στους μύες και τον οργανισμό. Παράγεται μέσα στους μυς και τους κάνει να καίνε. Αυτή η διαδικασία είναι που φέρνει κόπωση και συχνά προκαλεί την παραίτηση από την προσπάθεια. Οι προπονητές συχνά συμβουλεύουν τους αθλητές να προπονούνται κάτω από το «Γαλακτικό κατώφλι», το οποίο είναι το σημείο έντασης της άσκησης όπου αρχίζει η παραγωγή και συσσώρευση Γαλακτικού οξέως στους μυς. Πολλοί αθλητές επίσης κάνουν και εργομετρικές εξετάσεις για να βρουν το ακριβές σημείο του προσωπικού τους Γαλακτικού κατωφλίου»,

Όλα τα παραπάνω έχουν αρχίσει να αμφισβητούνται έντονα τα τελευταία χρόνια και μάλιστα πολλοί επιστήμονες έχουν αρχίσει να καταλήγουν πως είναι εντελώς λάθος. Οι νέες θεωρίες λένε πως το Γαλακτικό Οξύ είναι καύσιμο και όχι απόβλητο. Οι μυς το παράγουν ηθελημένα γα να το χρησιμοποιήσουν σαν καύσιμο. Ο λόγος που οι καλά προπονημένοι αθλητές μπορούν να αθλούνται τόσο έντονα και τόσο πολύ είναι επειδή οι μυς τους έχουν προσαρμοστεί να απορροφούν και να χρησιμοποιούν ποιο αποδοτικά το Γαλακτικό Οξύ.

Η θεωρία για το «κακό» Γαλακτικό Οξύ κρατάει εδώ και πάνω από 100 χρόνια κυρίως γιατί φαινόταν να έχει λογική, όμως από πουθενά δεν αποδεικνυόταν ότι πρόκειται για απόβλητο. Τώρα πια θεωρείται σαν κλασικό λάθος στην ιστορία της επιστήμης. Το καθοριστικό πείραμα για αυτή τη θεωρία είχε κάνει στις αρχές του 20ου αιώνα ο ΝομπελίσταςOtto Meyerhof που είχε κόψει στη μέση ένα βάτραχο και είχε βάλει το μισό του σώμα με τα πόδια μέσα σε μια κανάτα με νερό. Φυσικά δεν υπήρχε κυκλοφορία αίματος και οι μυς δεν οξυγονόντουσαν. Ο Myerhoff έδωσε ηλεκτρικά ερεθίσματα στους μυς των ποδιών του βατράχου για να τους ενεργοποιήσει και πραγματικά τα κατάφερε και οι μυς άρχισαν να συσπώνται. Μετά από λίγο όμως σταμάτησαν. Τότε εξέτασε τους μυς και βρήκε πως είχαν γεμίσει με Γαλακτικό Οξύ. Έτσι κατέληξε στο συμπέρασμα πως η απουσία οξυγόνου προκαλεί την έκκριση γαλακτικού οξέως και αυτό οδηγεί στον μυϊκό κάματο. Έτσι στους αθλητές συνιστούνταν να προπονούνται κυρίως αερόβια γιατί με την αναερόβια προπόνηση , η συσσώρευση γαλακτικού οξέως στους μυς θα τους προκαλούσε κόπωση και θα τους ανάγκαζε να σταματήσουν.

Ο άνθρωπος που επιχείρησε να ανατρέψει αυτή τη θεωρία ήταν ο Dr. George A. Brooks. Επειδή υπήρξε και αυτός αθλητής ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για την υπόθεση του Γαλακτικού Οξέως. Καθοριστικής σημασίας πείραμα ήταν όταν έδωσε σε ποντίκια ραδιοενεργό Γαλακτικό Οξύ και είδε πως το έκαιγαν πιο γρήγορα από οτιδήποτε άλλο. Θα έπρεπε να υπάρχει λόγος για την ύπαρξη γαλακτικού οξέως στους μυς, θα έπρεπε να είναι καύσιμο. Η εργασία του δημοσιεύτηκε στο τέλος της δεκαετίας του 70 όμως δεν βρήκε ανταπόκριση και φυσικά αμφισβητήθηκε έντονα από το κατεστημένο της εποχής. Παρά τις δυσκολίες που προέκυψαν αυτός συνέχιζε τα πειράματα και τι μελέτες του και συνέχεια επιβεβαίωνε τη θεωρία του.

Τώρα πια και άλλοι επιστήμονες και ερευνητές έχουν αρχίσει να επιβεβαιώνουν αυτό που αυτός χρόνια πριν είχε βρει. Ένας από αυτούς είναι και ο L. Bruce Gladden. Έτσι η προσέγγιση των φυσιολόγων πάνω στο θέμα έχει αρχίσει να αλλάζει. Όσο για την ιδέα πως το Γαλακτικό Οξύ προκαλεί την κούραση ο Dr.Gladden λέει πως ποτέ δεν έβγαζε νόημα. Το Γαλακτικό Οξύ έχει φύγει από τους μυς μετά από μία ώρα από το τέλος της άσκησης αλλά η κούραση μπορεί να εμφανιστεί ακόμα και 1-3 ημέρες μετά. Ο ακριβής χρόνος ποικίλει και οι ακριβείς μηχανισμοί για αυτή τη διαδικασία δεν έχουν εντοπιστεί.

Αυτό που προκύπτει πάντως είναι πως τα μυϊκά κύτταρα μετατρέπουν τη γλυκόζη ή το γλυκογόνο σε Γαλακτικό Οξύ το οποίο χρησιμοποιείται σαν καύσιμο από τα μιτοχόνδρια τα οποία είναι και τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας του κυττάρου. Τα μιτοχόνδρια έχουν επίσης και μια ειδική πρωτεΐνη για τη μεταφορά των ουσιών σε αυτά. Η επίδραση της έντονη προπόνηση είναι πως μπορεί ακόμα και να διπλασιάσει τη μάζα των μιτοχονδρίων. Παρόλο που οι προπονητές πίστευαν στη θεωρία του γαλακτικού κατωφλίου τελικά προπονούσαν τους αθλητές τους πολύ πιο ψηλά από αυτό για να τους κάνουν ανθεκτικότερους στο φαινόμενο της κόπωσης. Στην πραγματικότητα όμως ουσιαστικά προκαλούσαν της αύξηση της μάζας των μιτοχονδρίων και την βελτίωση τους σαν παραγωγείς ενέργειας. Ίσως απλώς οι προπονητές να είχαν καταλάβει καλύτερα κάτι που οι επιστήμονες δεν μπορούσαν! Με την επιμονή στη γαλακτική προπόνηση τα μιτοχόνδρια αναπτύσσονται και αποκτούν την ικανότητας να καίνε περισσότερο Γαλακτικό Οξύ. Όσο για το φορμάρισμα πριν από ένα σημαντικό αγώνα που συχνά γίνεται με πολύ μικρές σε διάρκεια αλλά υψηλές εντάσεις αυτό είναι ακόμα πιο ευεργετικό αφού αυτή η επιπλέον επιβάρυνση αυξάνει τη μάζα των μιτοχονδρίων ακόμα περισσότερο.

Όσο για τους περισσότερους επιστήμονες? Αυτοί έχουν μείνει στις θεωρίες του 1920. Μήπως όμως τελικά δεν χρειαζόμαστε περισσότερο οξυγόνο στην αναερόβια προπόνηση και απλώς πρέπει να μάθουμε στον οργανισμό μας να χρησιμοποιεί σαν καύσιμο το Γαλακτικό Οξύ?

                                                                                                                         http://www.runningnews.gr